ถอยกลับไปเป็นเด็ก 42 (part 3, final)

ถอยกลับไปเป็นเด็ก (part 3, final)

Siobhan เป็นคนซื้อเสื้อผ้าส่วนใหญ่ให้ผม

และผมก็เคยคิดว่าเธอมีรสนิยมดีเสียด้วย

บางครั้งผมก็ซื้อเสื้อผ้าเอง ผมมีกางเกงยีนส์ตัวโปรดอยู่ตัวหนึ่ง ซึ่งใหญ่กว่าขนาดตัวผมหลายไซซ์ และมันรับประกันได้เลยว่าจะช่วยเปิดการแสดงได้อย่างเต็มที่

ผมจะคอยดึงมันขึ้นอยู่เรื่อย ๆ เหมือนเด็กที่กำลังดิ้นรนกับงานยาก ๆ สักอย่าง

เด็กสาววัยรุ่นพยายามเข้ามาคุยกับผม แต่พอเห็นว่าผมดูเหมือนจะช้ากว่าคนอื่นอยู่หน่อย ๆ พวกเธอก็ถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

เด็กส่วนใหญ่ในห้องคุ้นเคยกับการเรียกร้องสิทธิของตัวเองมากกว่า จึงปล่อยให้ผมนั่งอยู่คนเดียวตรงมุมห้อง

บางครั้งผู้ใหญ่ที่ไม่รู้เรื่องก็เดินเข้ามาถามว่า ทำไมผมถึงไม่มีเพื่อน

ถ้าใครถามว่าผมมาได้อย่างไร ผมจะบอกว่ามีคนมาส่ง

จะให้พวกเขาเห็นผมขับรถมาเองได้อย่างไรล่ะ

ผมยังโทรไปหาสายด่วนช่วยเหลือเกย์ด้วย พวกเขาจะส่งเจ้าหน้าที่มาสองคนเพื่อนัดพบผม โดยส่วนใหญ่นัดกันในที่สาธารณะ เช่น ริมถนน

ถ้าผมมองจากในรถแล้วไม่ชอบหน้าพวกเขา ผมก็จะขับรถผ่านไป พร้อมโบกมือให้แบบเกย์ ๆ

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมยอมลงไปพบพวกเขา และบอกว่าจะไปร่วมกลุ่มช่วยเหลือ

แต่ผมก็ไม่เคยไป