ถอยกลับไปเป็นเด็ก 40 (part 1)

ถอยกลับไปเป็นเด็ก (part 1)

ผมทำตัวเหมือนเด็กที่อายุน้อยกว่าวัยทางความคิดของตัวเองมาก ทั้งที่อ่านบทกวีอยู่เป็นประจำ

เวลาเจอความเครียดในครอบครัว สัญชาตญาณของผมคือถอยกลับเข้าไปในวัยเด็ก แล้วจินตนาการว่าตัวเองอายุน้อยลงไปอีก

ผมแสดงเป็นเด็กอยู่ได้เป็นชั่วโมงโดยไม่เบื่อ

และผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ก็เชื่อผมเสียด้วย

ตอนอยู่ Wellington เราตั้งใจว่าจะไปปรึกษาปัญหาชีวิตคู่

แต่ที่ปรึกษาไม่เคยถามคำถามที่ตรงที่สุดว่า

“จริง ๆ แล้ว คุณสองคนยังอยากอยู่ด้วยกันต่อหรือเปล่า?”

ทุกคนตั้งสมมติฐานว่าเราอยากอยู่ด้วยกัน เพียงแต่ต้องหาอะไรสักอย่างมาช่วยจุดไฟความสนใจที่ดับไปแล้วขึ้นมาใหม่

ความจริงคือ เราสองคนต่างก็ไม่อยากอยู่กันแบบเดิมต่อไปแล้ว เราเบื่อกันมานาน แต่ไม่มีใครยอมรับ

ถ้าผมต้องเข้าเวรข่าวรัฐสภาในวันหยุดสุดสัปดาห์ ผมจะขับรถไปที่ทำงาน แล้วก็รีบเผ่นออกจากสำนักงานไปผจญภัย

ผมจะกวาดดูหนังสือพิมพ์ฉบับสุดสัปดาห์ หาโฆษณาการประชุมของกลุ่มคริสเตียน แล้วก็โผล่เข้าไปทำทีว่าสนใจ

คราวนี้ผมรับบทเป็นเด็กมีปัญหาที่แทบแต่งตัวเองไม่เป็น และทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้อีกแล้ว