บ้านนี้มีแต่เรื่อง (3)

มารับเดตของ

ผมพวกเขารู้ว่าผมมาหา Hero

เราเล่นกันในบ้านได้ บนโซฟาในห้องรับแขก ซึ่งทำให้ผมได้เห็นว่าคนในครอบครัวมีปฏิสัมพันธ์กันอย่างไร

แต่ Hero ชอบออกไปเดินเล่นข้างนอกมากกว่า

พอผมโผล่มา ผมก็เหมือนแฟนหนุ่มที่มารับคู่เดตไปเที่ยวตอนบ่าย

“Hero ไมเคิลมาแล้ว”

พวกเขาจะเรียกขึ้นไป

ไม่กี่อึดใจ Hero ก็จะโผล่มา ปกติจะอยู่ตรงชั้นบนสุดของบันไดด้านนอกที่ขึ้นไปยังห้องนอนของเขา

เขาจะออกมาดูว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า

หน้าของเขาจะสว่างขึ้นทันทีเมื่อเห็นผมรออยู่

หรือบางทีถ้าผมเข้าไปนั่งรอในบ้าน เขาเห็นแค่รองเท้าของผมวางอยู่นอกประตู ก็รู้แล้ว

“เขาจำรองเท้าคุณได้นะ” Ann บอกผมอย่างกระตือรือร้น

“เวลาเขาอยู่นอกบ้าน เขามองเห็นคุณกำลังเดินเข้ามาจากถนนฝั่งคอนโดตรงข้าม”

พอเห็นผม เขาจะทิ้งทุกอย่างที่กำลังทำอยู่ เพราะรู้ว่าถึงเวลาเล่นสนุกแล้ว

วันก่อนผมไปถึงตอนที่ครอบครัวกำลังกินข้าวกัน

เขาทิ้งอาหาร ยิ้มให้ผมอย่างตื่นเต้น แล้ววิ่งเข้ามาหา

อีกวันหนึ่ง เขานั่งอยู่บนบันได กำลังพับผ้าให้แม่อย่างอดทน

แม่สอนเขาทำแบบนั้นได้ยังไงวะ?

แต่แน่นอน เรื่องนั้นรอได้

Hero โยนผ้ากองนั้นทิ้งไปข้างหนึ่ง แล้วเดินลงบันไดมา

เขาดึงผมลงไปให้อยู่ในท่ากึ่งย่อตัว แล้วกระโดดขึ้นหลังผมอย่างกระตือรือร้น

ไฮ-โย ซิลเวอร์... อะเวย์!