Reason for hope (Part 1)

สรุปแล้ว น้องมีโอกาสสร้างตัวเป็นคนดีมากหน่อยแค่ไหน จะขึ้นอยู่กับว่าเค้าจะเรียนรู้อะไรบ้างและยอมใจเปลี่ยนตัวเองมั้ย

ส่วนแม่ เค้าพร้อมรึยังที่ได้ใช้เวลากับลูกบ้างมั้ย

แค่คุยกันดีๆ คุยกันบ่อยๆ และให้กำลังใจน้องด้วยก็พอ

แล้วพยายามนึกถึงลูกในแง่บวก ไม่ใช่แง่ลบ ได้มั้ย

ผมไม่อยากเห็นแม่กลับไปคิดเหมือนเมื่อก่อน

ตัวอย่างเช่น เมื่อหลายเดือนก่อน แม่เดินทางไปหาพ่อของเด็กที่ต่างจังหวัด ทั้งคู่น่าจะหยิบยกเรื่องของธีร์ขึ้นมาพูดคุยกัน

หลังจากนั้นแม่ก็โพสต์คำแนะนำของพ่อลงในโซเชียลมีเดียในเชิงที่ว่า

“พ่อบอกว่าเวรกรรมที่แม่สร้างไว้ มันตกไปอยู่กับน้องธีร์แทนแม่ เพราะแม่เป็นคนใจแข็งกร้าวเกินไป
เวรกรรมมันเลยกลัวที่จะเข้าหาแม่ แต่กลับไปเล่นงานลูกแทน ซึ่งลูกคือจุดอ่อนในครอบครัวของเรา”

แม่หยิบคำพูดของพ่อขึ้นมาอ้าง เพื่ออธิบายว่าทำไมเธอถึงต้องมาเจอกับลูกชายที่มีปัญหาชีวิต
โดยพ่อมองว่าความผิดทั้งหมดมาจากกรรมเก่าของลูกสาว (ตัวแม่) ที่ย้อนกลับมาเล่นงาน

โดยกรรมชั่วเหล่านั้นได้ข้ามรุ่นมาตกอยู่กับธีร์แทน เนื่องจากแม่เป็นคนใจแข็งเกินไป ธีร์จึงกลายเป็นจุดที่อ่อนแอที่สุดในครอบครัว

ไม่ว่าความเชื่อนี้จะช่วยให้เธอรับมือกับความเป็นจริงได้มากน้อยเพียงใด

แต่เรื่องนั้นอาจไม่สำคัญเท่ากับข้อเท็จจริงที่ว่า เธอยังคงรับภาระค่าใช้จ่ายในการบำบัดของลูกตลอดช่วงเวลานั้น

เพียงข้อเท็จจริงนี้ ก็ทำให้ผมกลับมาทบทวนความคิดของตัวเองเกี่ยวกับเธออีกครั้ง