It starts with a hug  (Part 1, final)

ธีร์หลังจากที่เขาถูกขับไล่ออกจากบ้าน

เมื่อผมเห็นเขามีปัญหากับแม่ ผมตัดสินใจว่าจะพยายามเอ็นดูเขาเพื่อเติมความอบอุ่นที่เขาน่าจะขาดไป ผมเลยบอกเขาตรงๆ ว่าอยากคบกันในเชิงเป็นพ่อกับลูกไหม เพื่อจะจูงใจให้เขาปรับความคิดให้ดีขึ้น

มีวันหนึ่งผมเห็นเขายืนคนเดียวในซอย ผมเดินเข้าไปจากข้างหลังแล้วเอาแขนโอบกอดร่างของเขาให้มาชิดกับตัวโดยที่ผมไม่ได้พูดอะไรสักคำ

ตอนแรกเขาตกใจ แต่พอเริ่มชินกับความรู้สึกนี้ เขาก็วางแขนตัวเองมาทับมือของผม แล้วก็โยนตัวไปมาเบาๆ เหมือนเด็กเล็กในเปลที่ถูกแม่แกว่งไกวให้นอน พวกเรายืนอยู่แบบนั้นสักครู่ก่อนที่ผมจะปล่อยตัวเขาไป และเราไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีกเลย

แต่ถ้าผมคิดว่าเขาจะประทับใจกับการแสดงความอบอุ่นแบบนี้ในระยะยาว ผมคงผิดหวัง เพราะจริงๆ แล้วธีร์ไม่ค่อยชอบรับอะไรในเชิง "น้ำเน่า" แบบนี้ (แม่ของเขาบอก) นิสัยของเขาไม่ใช่เด็กที่อ่อนโยนหรือนุ่มนวลเลย ถ้าเราอยากให้เขาประทับใจลึกๆ เราคงต้องพาเขาไปเจอประสบการณ์ที่โลดโผนน่าตื่นเต้นข้างนอก เหมือนพ่อแท้ๆ ของเขา

ยิ่งเมื่อได้ฟังเขาบรรยายเรื่องการจับกุมตัวในวันนั้นที่โดนพร้อมกับพ่อ ผมยิ่งรู้ว่าการแสดงความรักหรือเอ็นดูเขาเหมือนเด็กอ่อนโยนนั้นผิดเป้า ถ้าเราอยากให้เขาเลิกยาหรือกลับไปคืนดีกับแม่ เราต้องใช้วิธีอื่น เพราะธีร์ชอบคิดว่าการเสพยาช่วยให้เขาดูเท่ และไม่ใช่เรื่องน่าอับอายสักนิด

"แฟนพี่ไมเคิลชอบเล่นยาเหมือนผมไหมครับ?" เขาเคยถามผม

คำถามนี้มันชี้ให้เห็นเลยว่า ธีร์เลือกจะเสพยาให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว คนที่หมกมุ่นแบบนี้ก็คงคิดว่าคนอื่นเขาก็เลือกแบบนี้เหมือนกัน

"ไม่หรอกธีร์ จะมีแต่ธีร์กับพวกนักเลงนั่นแหละที่ยังคิดว่ายาดูเท่ คนอื่นเขาเลิกเล่นกันหมดตั้งนานแล้ว" ผมตอบ