Fading memory (part 1)

กรกฎาคม ปี 2026 [July 2026]

ช่วงสิ้นปีที่ผ่านมา ธีร์ต้องเข้ารับการรักษาตัวอีกครั้งที่สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา จนถึงตอนนี้เวลาล่วงเลยมานานกว่าเจ็ดเดือนแล้ว แต่เขาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไร

ในทุกๆ เดือน ย่าจะรับหน้าที่เดินทางไกลไปยังเขตคลองสานเพียงลำพังเพื่อไปเยี่ยมเขา นำของไปให้ และฝากเงินเอาไว้เป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัวครั้งละ 1,000 บาท

ธีร์ดีใจมากทุกครั้งที่ได้เห็นหน้าย่า เพราะนอกจากย่าแล้ว ก็ไม่มีสมาชิกคนอื่นในครอบครัวโผล่มาเยี่ยมเขา
ในทุกๆ เดือนก่อนที่ย่า จะเดินทางไปหาน้อง

แกจะต้องบอกให้คนในบ้านให้ช่วยกันลงขันรวบรวมเงินคนละเล็กคนละน้อยเพื่อเอาไปฝากให้เป็นค่าใช้จ่ายของธีร์

ย่าเล่าว่าพ่อแท้ๆ ของเขามักจะอ้างเสมอว่าไม่มีเงิน

พ่อแม่ต่างแยกย้ายไปมีครอบครัวใหม่ ส่วนธีร์กลับเหลือเพียงร่างกายที่พิการและกำลังจะไม่มีบ้านอยู่

“พ่อของธีร์มีเมียใหม่และมีลูกด้วยกันอีกสองคน ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยม” ย่าเล่าให้ฟัง

“ส่วนแม่ของเขา ย่าได้ยินมาว่าเธอเดินทางกลับมาจากประเทศเกาหลีใต้แล้ว และตอนนี้ย้ายไปปักหลักอยู่กับแฟนใหม่ที่จังหวัดเชียงใหม่จนมีครอบครัวใหม่ที่นั่น