The long journey (part 1)

Thanyarak Hospital

แม่ของธีร์และผมเดินทางไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลธัญญารักษ์ด้วยกัน หลังจากที่แม่พาลูกชายไปแอดมิดรักษาตัวเมื่ออาทิตย์ก่อน

เธออยากเดินทางไปเยี่ยมลูกอีกครั้งเลยชวนผมไปเป็นเพื่อน โรงพยาบาลแห่งนี้มีชื่อเต็มว่า สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี ตั้งอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี 

การเดินทางต้องใช้เวลาประมาณ 2-3 ชั่วโมง ผมนัดเจอแม่ที่บ้านตั้งแต่เช้าเพราะต้องเดินทางหลายต่อ 

พวกเราออกจากชุมชนโดยนั่งรถแท็กซี่ไปที่สถานีรถไฟใต้ดินคลองเตยก่อน เพื่อมุ่งหน้าไปยังสถานีจตุจักร จากนั้นก็ต่อรถมินิบัสอีกทอดหนึ่ง 

พอไปถึงโรงพยาบาลก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงวันแล้ว เมื่อลงจากรถเราต้องเดินขึ้นสะพานลอยข้ามถนนใหญ่เข้าไป

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นสภาพของโรงพยาบาลชื่อดังแห่งนี้ พื้นที่ของโครงการดูใหญ่โตมาก 

ข้อมูลจากเว็บของโรงพยาบาลบอกว่าที่นี่ตั้งอยู่บนพื้นที่กว้างถึง 240 ไร่ ผมเห็นตึกหลายหลังสร้างกระจายกันอยู่เป็นระยะลึกเข้าไปข้างใน 

ท่ามกลางต้นไม้ที่ปลูกไว้ทั่วบริเวณเพื่อช่วยให้บรรยากาศดูสบายตาขึ้น สภาพแวดล้อมดูคล้ายกับวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยที่มีตึกสร้างกลืนไปกับพื้นที่สีเขียว 

แต่จุดที่น่าสังเกตคือตึกพวกนี้เป็นตึกเตี้ยทั้งหมด ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องความปลอดภัยของผู้ป่วยที่กำลังรับการบำบัดและอาจมีภาวะจิตตก เพราะตึกสูงอาจจะอันตรายต่อชีวิตของพวกเขาได้

เมื่อเดินเข้าไปในอาคารติดต่อสอบถาม แม่ดิ่งไปหาเจ้าหน้าที่ทันที