A door opens (Part 1)

ปลายซอกซอยของห้องเช่าธีร์ ถ่ายจากหน้าชุมชมติดถนนพระราม 3 หันไปทางเข้าซอย

และแล้วข่าวที่เรารอลุ้นกันมานาน ก็เกิดขึ้นจนได้
เมื่อเร็วๆ นี้ ผมกำลังเดินเข้าตึกจอดรถตามปกติ ตรงแถวซอยโต๊ะแปดที่เป็นจุดรวมตัวของชาวบ้านในชุมชน
แล้วก็ถูกแม่ค้าเรียกคุย
แกก็รู้แหละว่าผมคอยดูแลน้องอยู่
ป้าคนหนึ่งชี้ไปที่ม้านั่งยาว ซึ่งเป็นที่นอนประจำของน้องอยู่ใต้ต้นไม้ แล้วก็บอกว่า
'เมื่อคืนไอ้ธีร์ไม่ได้ออกมานอนที่นี่นะ'
'อ้าว ทำไมเหรอป้า' ผมถามต่อ
‘รู้รึยัง แม่มันยอมให้กลับเข้าบ้านแล้วนะไมเคิล คือมันไม่ต้องไปนอนข้างนอกแล้ว' ป้าเล่าต่อ
'งั้นซื้อข้าวไปให้มันเถอะ แล้วเอาไปให้มันกินที่บ้านนู่นเลย เพราะแถวนี้ไม่มีใครเอามันแล้ว’
โฮ้ พูดตรงๆ แต่เช้าเลยนะป้า ผมคิดในใจ
ป้าพวกนี้ซึ่งเป็นชาวบ้านในซอยเหมือนกัน จริงๆ ก็สงสารน้องอยู่แล้วและรู้จักครอบครัวธีร์มาตั้งแต่เค้ายังเด็กๆ นู่น แต่ถึงจะห่วงยังไง พวกแกก็ไม่อยากเห็นน้องมานอนข้างนอกในสภาพเนื้อตัวสกปรกมอมแมมแบบนั้นหรอก
แกกลัวว่าลูกค้า หรือพวกชาวบ้านในชุมชนข้างในซอย จะไม่พอใจเวลาต้องมาเจอน้องในสภาพเนื้อตัวซกมก นอนอยู่ใกล้ๆ แผงทำกับข้าวขายของของแก
'นอกจากยอมให้ธีร์กลับมาแล้ว แม่มันยังเปิดห้องเช่าแยกให้มันอยู่ด้วยนะ ใกล้ๆ กับบ้านแม่มันนั่นแหละ' ป้าพูดต่อ