What he left behind (Part 3, final)

ผมเคยซื้อเสื้อผ้า 3-4 ชุดจากตลาดคลองเตยใกล้บ้านให้เค้า เพราะตอนที่น้องออกจากบ้านมาแทบไม่มีอะไรใส่เลย
พวกเราซื้อให้ทั้งกางเกงขาสั้น เสื้อยืด รวมถึงกางเกงในด้วย
เค้าชอบกางเกงในบ็อกเซอร์สีขาวที่มีลายแถบตัวนั้นเป็นพิเศษ
จำได้ว่าวันแรกที่ใส่ เค้ายอมถอดเสื้อผ้าออกจนหมด เหลือแค่กางเกงในตัวนั้นตัวเดียว แล้วก็เดินโพสท่าเหมือนนายแบบอยู่ในห้องของวุฒิ
ให้พวกเราดูเหมือนเป็นแฟชั่นโชว์ พร้อมบอกว่า 'ผมชอบ ชอบมากเลยไมเคิล'
เค้าภูมิใจกับกางเกงในตัวนี้มากจนเดินไปเดินมาเกือบโป๊แบบไม่อายใคร ชวนให้พวกเราหัวเราะและพลอยดีใจไปกับเค้าด้วย
แต่เมื่อผมเปิดดูของในถุงวันนั้น ที่เค้าทิ้งเก็บไว้ที่บ้านวุฒิ
ผมกลับเห็นว่าน้องแอบเอากางเกงในตัวโปรดนี้พับใส่คืนไว้ในถุงด้วยเหมือนกัน

ถึงจะชอบแค่ไหน แต่เค้าก็เลือกพับเก็บมันไว้ในถุงเหมือนเดิม
พอนึกถึงภาพนี้แล้วผมรู้สึกเศร้าใจ
ที่น้องยอมตัดใจทิ้งของดีๆ ที่เค้าชอบและเคยทำให้เค้ามีความสุข เพียงเพราะความเกรงใจที่มีต่อพวกเรา
ทั้งที่ตอนนั้นเค้าไม่มีอะไรติดตัวเลยสักอย่าง แต่ในทางตรงกันข้าม พวกเราที่คอยช่วยเหลือเค้ากลับมีเงินและมีของใช้เพียบพร้อมทุกอย่าง