Job interview fails (Part 1, final)

ธีร์ สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว

ผมมารู้เรื่องนี้ในภายหลัง  ว่าแม่ของธีร์กำลังเตรียมตัวให้เขาพร้อมกลับออกไปสู้โลกภายนอก โดยเริ่มจากการพาเขาไปทำบัตรประชาชนก่อน แม่เล่าเรื่องนี้ให้ผมฟังพร้อมกับควักบัตรประชาชนของธีร์ออกจากกระเป๋ามาให้ดู

"วันนั้นที่พาไปทำบัตร ลูกยังมีอาการอยู่ ขนาดเมายาแต่ในรูปเขายังดูหล่ออยู่เลยเนอะ" แม่พูดชื่นชมรูปถ่ายของลูกชายบนหน้าบัตร

ตอนนั้นธีร์ได้ห้องพักส่วนตัวเป็นของตัวเองเรียบร้อยแล้วจริงๆ แต่เขาแทบจะไม่มีเวลาได้อยู่ในห้อง เพราะแม่คอยเร่งให้เขาออกไปทำธุระข้างนอกตลอด พอทำบัตรประชาชนเสร็จ แม่ก็พาเขาออกไปสมัครงานที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแถวบ้าน 

ศูนย์ประสานงานของชุมชนซึ่งมีโครงการจัดหางานให้พวกเด็กวัยรุ่นที่อาศัยอยู่ในซอยได้ลองไปสมัครงานทำกัน  ช่วยจัดการเรื่องนี่   

วันนั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่ธีร์ต้องออกไปเผชิญโลกภายนอกอีกครั้ง แต่โลกภายนอกกลับเผยให้เห็นก่อนว่า เขายังไม่พร้อมสำหรับมัน

แม่เล่าให้ฟังว่าวันสัมภาษณ์งาน ธีร์ตอบคำถามของฝั่งนายจ้างไม่ได้เรื่องเลย เพราะสมองของเขายังอยู่ในสภาพเบลอยาอยู่ 

หลังจากนั้นแม่จึงพาเขาไปพบแพทย์เพื่อตรวจสภาพร่างกายตามที่ทางนายจ้างขอมา คืนนั้นผมบังเอิญเจอธีร์พอดี เขายังหันมาบอกผมเลยว่าแม่พาไปสมัครงานมาแล้ว

จากนั้นไม่กี่วัน แม่ก็พาธีร์ไปหาหมออีกคนหนึ่ง ซึ่งหมอประเมินแล้วเห็นว่าธีร์เริ่มมีอาการหูแว่ว เห็นภาพหลอน และพูดจาไม่รู้เรื่อง หมอจึงแนะนำอย่างเด็ดขาดให้แม่พาเขาไปเข้ารับการบำบัดรักษาตัวที่โรงพยาบาลธัญญารักษ์ จังหวัดปทุมธานี