Keyboard wizard  (Part 1)

น้องมีปมด้อยเรื่องที่เรียนมา

ถ้าใครพูดถึงเรื่องเรียน เค้าจะก้มหน้าเงียบทันที เหมือนอยากเปลี่ยนเรื่องคุย
เค้าเรียนจบแต่ไม่มีวุฒิ แต่น้องไม่โง่หรอก
มีวันหนึ่งที่ห้องผม เค้าหยิบหนังสือไปอ่านเล่น
เป็นหนังสือสอนภาษาไทยที่ผมชอบเอาไว้อ่านเวลาว่าง
ชื่อว่า ‘ภาษาพูด ภาษาเขียน’
นักเขียนเอาภาษาทางการไปเปรียบเทียบกับภาษาพูดที่มีความหมายเดียวกัน แล้วก็ยกตัวอย่าง
เป็นบรรทัดๆ ให้อ่านเทียบกัน
เช่น ถ้าเราพูดคำว่า ‘ถกก้น’ ภาษาเขียนที่ความหมายคล้ายๆ กันก็คือ ‘ดึงผ้านุ่งขึ้นถึงสะโพก’ อะไรพวกนี้
พอผมเห็นน้องตั้งใจอ่านเล่มนี้ ผมเงียบทันที ไม่อยากให้เค้าเสียสมาธิ
วันนั้นเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นเค้าหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ซึ่งไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน
จากนั้น มีอีกวันหนึ่งที่ผมพาเค้าไปร้านเกมในซอย
ผมนั่งเล่นอยู่ข้างๆ ตอนที่น้องเล่นคอมแชทกับเพื่อน
อยู่ดีๆ ผมเห็นน้องเริ่มพิมพ์สัมผัส
เค้าเงยหน้ามองหน้าจอเฉยๆ แต่นิ้วลื่นไหลไปตามคีย์บอร์ดเหมือนนักมายากล (พิมพ์เร็วมาก)
'เฮ้ย แกพิมพ์สัมผัสเป็นด้วยเหรอ ทำได้ยังไง พี่อยากทำเป็นมาตั้งนาน 30 ปี ตั้งแต่เริ่มทำงานแรกๆ แต่ยังทำไม่ได้สักที’ ผมชมเค้าด้วยความประทับใจจริงๆ
'เค้าสอนมา' น้องตอบสั้นๆ