Cockroach in my ear (Part 1, final)

หลังจากที่ธีร์หายหน้าหายตาไปหลายวันโดยไม่มีใครบอกผมล่วงหน้าว่าไปทำอะไรกัน พวกเราก็กลับมาเจอกันในซอยอีกครั้ง เขายังคงเงียบขรึมและอยู่ในสภาพเดิมๆ 

ไม่ค่อยยอมพูดจากับใครเหมือนเคย ผมต้องเอ่ยปากถามอยู่หลายครั้งถึงได้รู้ความจริงว่าเขาเพิ่งจะไปสมัครงานและไปพบแพทย์มา ผมสังเกตเห็นว่าสภาพจิตใจของเขายังไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

พอนั่งคุยกันได้ไม่นาน จู่ๆ เขาก็หันมาทักผมว่า "พี่ไมเคิล มีแมลงสาบกำลังปีนเข้าหูพี่อยู่นะ"

ผมเผลอเอามือแตะหูตัวเอง ไม่มีอะไรเลย "ธีร์ ไม่มีแมลงเดินเข้าหูผมหรอก นั่นมันภาพหลอน แกคิดไปเองแล้ว" 

ผมตอบเขากลับไป พอฟังเขาเล่าเรื่องที่แม่พาไปพบแพทย์ในวันนั้นต่อ ผมก็ยอมรับว่าตัวเองเข้าใจผิดไปนิดหน่อยในตอนแรก โดยนึกว่าแม่พาเขาไปพบจิตแพทย์โดยตรงเพื่อรักษาอาการทางจิตที่ผิดปกติ