Mum turns civil (Part 1, final)

หลังจากคุยกันเสร็จและธีร์เดินแยกตัวออกไป ผมจึงใช้โอกาสนี้แอบแวะไปหาแม่ของเขาที่บ้าน ซึ่งนี่ถือเป็นการเผชิญหน้าและพูดคุยกันเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เธอเคยร้องตะโกนไล่ผมออกจากหน้าบ้านเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน 

แต่ในครั้งนี้พวกเรากลับคุยกันด้วยท่าทีปกติเป็นอย่างดี

ผมทักทายแม่ของเขาแล้วเริ่มถามถึงอาการของธีร์ทันที "ผมเห็นเขายังมีอาการผิดปกติอยู่นะแม่ เมื่อกี้เขายังเห็นภาพหลอนอยู่เลย" จากนั้นผมจึงเสนอแนะไปว่า "ถ้าแม่อยากจะพาเขาไปพบจิตแพทย์จริงๆ 

ผมแนะนำให้ลองพาไปหาหมอที่โรงพยาบาลเลิศสินดูก็ได้นะครับ เพราะผมเองก็เคยไปรักษาตัวที่นั่นตอนที่เป็นโรคซึมเศร้าเมื่อหลายปีก่อน ทางโรงพยาบาลรักษาสนับสนุนอาการของโรคประเภทนี้ได้ดีมาก"
แม่หันมาตอบผมด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า

"อ๋อ วันนี้พวกเราแค่ไปหาหมอทั่วไปเพื่อตรวจร่างกายเฉยๆ ค่ะ แต่ถ้าไมเคิลเป็นห่วงสภาพจิตใจของเขา ก็พาเขาไปพบจิตแพทย์เองได้เลยนะคะ"

แต่หลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน แม่คงเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติด้วยตัวเองแล้วว่าลูกชายยังไม่หายดี 

เธอจึงตัดสินใจพาธีร์ไปพบแพทย์อีกคนหนึ่งตามที่ผมเล่าไปข้างต้น ซึ่งแพทย์คนนี้เป็นคนแนะนำให้พาลูกชายไปบำบัดรักษาตัวที่โรงพยาบาลธัญญารักษ์ทันที

ตอนนั้นเองที่พวกเราเริ่มเข้าใจว่า สิ่งที่กำลังต่อสู้อยู่ อาจไม่ใช่แค่ยาเสพติดเพียงอย่างเดียว