คลั่งหนุ่มจีน (China fever)

เมื่อคืนมีหนุ่มสามคนแวะมาที่ร้านแม่

พวกเขานั่งลงโดยไม่รีรอ ราวกับเป็นลูกค้าประจำ ทั้งที่ผมจำไม่ได้ว่าเคยเห็นหน้ามาก่อน ผมดีใจที่พวกเขาไม่มีอาการเกร็งหรือเขินอายเมื่อต้องนั่งข้างฝรั่ง เราสนุกกันมากในคืนนั้น

ก่อนที่พวกเขาจะมา ผมนั่งอยู่ตรงข้ามกับก้อง ลูกค้าประจำคนหนึ่ง ซึ่งต้องคอยต่อสู้กับข่าวลือที่ว่าเขาเป็นเกย์อยู่เสมอ ผมสงสัยว่าเขาไม่น่าจะเป็นเกย์นะ (เขาชอบฟุตบอลและสูบบุหรี่ ผู้ชายคนหนึ่งต้องการหลักฐานอะไรอีกล่ะ?)

อย่างไรก็ตาม ในฐานะชายโสด เขาก็เหงาได้เหมือนคนอื่น ๆ เขาสนใจเป็นพิเศษกับหนึ่งในสามหนุ่มที่มานั่งร่วมโต๊ะกับเรา ชายหนุ่มที่ทำงานเป็นสถาปนิกและมีหน้าตาแบบคนจีนโดดเด่นมาก

ทั้งสามทำงานอยู่ในบริษัทสถาปนิกใกล้ ๆ ซึ่งมีพนักงานประมาณยี่สิบคน หนุ่มอีกสองคนที่นั่งร่วมโต๊ะดูแลงานออกแบบตกแต่งภายใน งานประปา และระบบไฟฟ้า

พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน และต่างก็ชื่นชมหนุ่มจีนเป็นพิเศษ เพราะในกลุ่มมีเพียงเขาคนเดียวที่เป็นสถาปนิกเต็มตัว มีคุณสมบัติครบถ้วน และสามารถเซ็นรับรองแบบบ้านหรืออาคารได้

หนุ่มจีนคงคุ้นเคยกับการได้รับคำชมอยู่แล้ว เพราะเขาเพียงนั่งนิ่ง ๆ อย่างสง่างามและรับคำชมเหล่านั้นไว้ เขาเป็นคนเงียบ ๆ และขี้อายที่สุดในกลุ่ม

เขาแสกผมตรงกลาง ปล่อยให้ผมตกลงมาปรกดวงตา อีกทั้งยังไว้ผมยาวด้านข้างจนโค้งลงมารอบต้นคอ ดูคล้ายนักแสดงหรือนายแบบ ดวงตาของเขาเล็กกว่าคนไทยทั่วไป ส่วนรอยยิ้มนั้นกว้างกว่ามาก

หนุ่มที่นั่งทางขวามือของผมก็ดูออกไปทางผู้หญิงเช่นกัน หน้าอกเล็ก เขาแต่งงานแล้วและมีลูกสองคน เป็นคนร่าเริงที่สุดในกลุ่ม ชอบพูดเล่นและหัวเราะ

สมาชิกคนสุดท้ายของกลุ่ม ซึ่งนั่งตรงข้ามเช่นเดียวกับหนุ่มจีน มีหน้าตาแบบหนุ่มกรุงเทพฯ ทั่วไป ใบหน้าดูเปิดเผยและหล่อแบบเข้ม ๆ

“ใครหล่อที่สุด?” หนุ่มหน้าอกเล็กถาม

“พวกคุณหล่อกันทุกคน” ผมตอบ

“แต่หล่อคนละแบบใช่ไหม?” หนุ่มหน้าอกเล็กถามต่อ ดูเหมือนเขาเคยคุยเรื่องนี้มาแล้ว

หนุ่มหน้าอกเล็กบอกว่ามาจากภาคเหนือ ซึ่งทำให้ผมแปลกใจ เพราะเขามีผิวสีแทนอ่อน ๆ และหน้าตาแบบคนใต้

ส่วนหนุ่มจีนยิ่งทำให้ผมประหลาดใจมากกว่า เพราะเขามาจากภาคใต้ แม้จะมีเชื้อสายจีนก็ตาม เขาเป็นชายโสดเพียงคนเดียวในโต๊ะ ส่วนหนุ่มกรุงเทพฯ กับหนุ่มหน้าอกเล็กต่างก็มีผู้หญิงในชีวิตแล้ว ซึ่งโทรศัพท์มาตรวจสอบพวกเขาทุกครึ่งชั่วโมง

ผมไม่มีโอกาสได้คุยกับหนุ่มจีนตามลำพัง เพราะก้องจับจองตัวเขาไว้เสียหมด ผมสงสัยว่าก้องคงถูกใจรูปลักษณ์ที่โดดเด่นของเขา

หนุ่มจีนดูเหมือนจะเปิดรับความสนใจที่ก้องมอบให้ บางทีนี่อาจเป็นกลยุทธ์เอาตัวรอดอย่างหนึ่ง ผมคิด แทนที่จะปฏิเสธการเข้าหาที่น่าเบื่อหน่ายจากทุกคน เขากลับแสดงความสนใจตอบไปด้วย แล้วพอลุกออกจากโต๊ะ เขาก็ลืมไปเสียว่าการพบปะครั้งนี้เคยเกิดขึ้น

สำหรับคนแปลกหน้า เขาอาจดูเป็นผู้หญิง หรือถึงขั้นดูเหมือนเกย์ก็ได้ ผมดีใจที่เห็นว่าเขาไม่ได้สนใจการแข่งขันฟุตบอลที่กำลังฉายอยู่ทางโทรทัศน์ด้านหลังเรา ต่างจากก้องผู้ชายแท้ ๆ และหนุ่มอีกสองคน

หนุ่มหน้าอกเล็กขอเบอร์โทรศัพท์ของผม เพราะอยากกลับมาดื่มด้วยกันอีก ผมให้เขาไปอย่างเต็มใจ เพราะรู้สึกสนุกที่ได้รู้จักพวกเขา

หลังจากทั้งสามกลับไป แม่กับก้องก็ล้อกันว่าหนุ่มหน้าอกเล็กขโมยหัวใจผมไปแล้ว ก็จริงที่ผมชื่นชมหน้าตาและบุคลิกเปิดเผยของเขา แต่คราวหน้า ผมอยากลองสลับที่กับก้อง แล้วไปนั่งข้างหนุ่มจีนแทนบ้าง

คนเงียบ ๆ มักมีอะไรลึกลับอยู่เสมอ ผมอยากแหวกผมที่ปรกหน้าของเขาออก แล้วมองให้ชัด ๆ อีกสักหน่อย

“ทำไมคนไทยถึงคลั่งคนจีนกันนักนะ?” ผมบ่นกับแม่

แน่นอนว่าผมไม่ได้อิจฉาใครทั้งนั้น ผมแค่อยากให้มนตร์เสน่ห์แบบคนจีนติดตัวผมมาบ้างเท่านั้นเอง