หนุ่ม ๆ ที่ผมเฝ้ามอง

วันหนึ่งที่ร้านแม่ในธนบุรี

“อ้าว คุณชอบผู้ชายเหรอ?” หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งถามผมเมื่อราวสัปดาห์ก่อน หลังจากแม่เจ้าของร้านแนะนำให้เรารู้จักกัน

“แถวนี้มีหนุ่มหล่อเยอะแยะเลยนะ เป็นย่านที่ดีสำหรับคนชอบผู้ชาย” เธอพูดอย่างเห็นด้วยกับตัวเอง

หนุ่มไทยคนใหม่ที่แวะมาร้านแม่ในธนบุรีเป็นเกย์ แต่ค่อนข้างเงียบ

สองสามครั้งที่ผ่านมา เราแทบไม่ได้พูดคุยกันเลย คืนหนึ่งเขาดูเหมือนกำลังรอให้ผมเป็นฝ่ายชวนคุย แต่ผมก็ไม่มีโอกาสเสียที

หรือบางทีเขาอาจแค่มาดูหนุ่มหล่อ ๆ ในย่านนี้ก็ได้ ซึ่งมีอยู่ไม่น้อยจริง ๆ

ชัยทำงานกะกลางคืนที่โรงแรม คืนก่อนเขาสวมเสื้อยืดกีฬาบางจนเกือบมองทะลุได้ เขายังสวมกางเกงสีอ่อนที่ใหญ่เกินตัว และไม่ได้คาดเข็มขัดด้วย

ขณะที่เขาเดินเข้ามาทางด้านซ้ายของผม — ผมนั่งหันหน้าออกไปทางถนนเพื่อจะได้มองดูคนเดินผ่านไปมา — ผมเห็นขอบกางเกงในของเขาโผล่พ้นขอบกางเกงขึ้นมาอย่างเหลือเฟือ เป็นสีดำเสียด้วย

เขานั่งลงทางซ้ายมือของผม ทำให้เรามีโอกาสคุยกันเกือบตลอดทั้งคืน

ผมถามว่าเขาชอบใส่กางเกงในสีอะไร

“ดำกับขาวครับ” เขาตอบ โดยไม่แสดงอาการเขินอายแม้แต่น้อยที่ผมถามเรื่องนี้

“แล้วทำไมไม่ใส่เข็มขัดล่ะ?” ผมถามต่อ

“สไตล์ฮิปฮอปครับ” เขาตอบ

ชัยไม่ใช่วัยรุ่นแล้ว เขาน่าจะอายุประมาณยี่สิบกลาง ๆ ถึงปลาย ๆ แต่รูปร่างดี เขาไม่ได้หล่อเป็นพิเศษ ทว่ามีมารยาทและเป็นเพื่อนนั่งคุยด้วยได้อย่างสบายใจ

เพื่อนคนหนึ่งนั่งแท็กซี่พาเขามาส่ง ต่อมาเพื่อนอีกคนก็ตามมาสมทบ เป็นหนุ่มขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่ดูเป็นผู้หญิงยิ่งกว่าชัยเสียอีก

ทุกครั้งที่ชัยลุกขึ้นยืน กางเกงของเขาก็ร่นต่ำลงไปอีกขั้น ระหว่างเดินกลับมาที่โต๊ะ กางเกงก็ยิ่งไหลลงเรื่อย ๆ แถบขอบกางเกงในสีดำเอวสูงซึ่งโผล่พ้นใต้เสื้อขึ้นมาให้เห็นจึงยิ่งกว้างขึ้นทุกที เขาดึงกางเกงขึ้นเป็นครั้งคราวด้วยมือข้างเดียวอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ราวกับเด็กเล็ก

ตอนชัยกำลังจ่ายเงิน เพื่อนมอเตอร์ไซค์ของเขาก็แกล้งยกชายเสื้อขึ้น เพื่อให้พวกเราเห็นกางเกงในกันถ้วนหน้า ดูเหมือนชัยจะไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับเรื่องนี้

สัปดาห์ก่อน ผมก็ทำแบบเดียวกันกับเพื่อนอีกคนหนึ่ง ดีเจประจำไนต์คลับใกล้ ๆ เขาก็ชอบใส่กางเกงยีนส์เอวต่ำเหมือนกัน แต่ใส่กางเกงในสีขาว

เวลาเขาแวะมาซื้อนมก่อนเข้านอน มักมีหนุ่มน้อยติดสอยห้อยตามมาด้วยเสมอ อย่างไรก็ตาม มีคนบอกผมว่าเขาไม่ได้เป็นเกย์ ดังนั้นผมก็ต้องสำรวมตัวหน่อย

คืนที่ผมยกชายเสื้อเขาขึ้น เขาดูตกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ต่อว่าอะไร

เมื่อคืนตอนเขาทักทายผม เขาวางมือบนไหล่ผมอย่างเป็นมิตร ผมจึงขอโทษที่ทำตัวไม่เหมาะสมเมื่อสัปดาห์ก่อน

“ไม่เป็นไรครับ เรื่องเล็กน้อยเอง” เขาตอบพร้อมรอยยิ้ม

ส่วนชัยคาดว่าจะกลับมาที่ร้านคืนนี้อีก ผมหวังว่าเขาจะใส่กางเกงหลวม ๆ มา แต่ถ้าเปลี่ยนสไตล์เสียบ้างก็คงดี จะได้มีอะไรแปลกใหม่ให้ดู

และเมื่อเขามีกางเกงในอยู่เพียงสองสี คืนนี้ก็มีโอกาสไม่น้อยที่เขาจะใส่สีขาวแทนสีดำ