ถึงเวลาต้องเปลี่ยนแปลง 52

ถึงเวลาต้องเปลี่ยนแปลง 

Tim Pankhurst

ห้าปีหลังจากเริ่มทำงานที่เวลลิงตัน ทิม แพนเคิร์สต์ ซึ่งเพิ่งได้รับแต่งตั้งเป็นบรรณาธิการของ Press และประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่ในไครสต์เชิร์ช ประกาศว่าจะมาเยี่ยมสำนักงาน

เขาเพิ่งรับตำแหน่งได้ไม่กี่สัปดาห์ และบอกอย่างใจดีว่าอยากทำความรู้จักพวกเราทุกคน

แน่นอนว่าเขาจะอยากทำแบบนั้นอยู่แล้ว — แต่จะมีแผนลับติดตัวมาด้วยหรือเปล่านั่นอีกเรื่อง...

ทิม ซึ่งต่อมาจะได้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์รายวันใหญ่ถึงสี่ฉบับตลอดช่วงเวลา 14 ปีอันเป็นสถิติใหม่ มาพร้อมชื่อเสียงว่าเป็นคนที่ชอบพลิกโฉมห้องข่าวเสียใหม่

“ผมอยากเพิ่มศักยภาพด้านการเขียนของสำนักงาน เพราะฉะนั้นผมอยากให้พวกคุณคนหนึ่งกลับไปทำงานที่ไครสต์เชิร์ช แต่ตอนนี้ผมยังไม่บอกหรอกว่าเป็นใคร” เขาพูดขณะนั่งอยู่กับพวกเราสี่คนในห้องทำงานเล็ก ๆ ของสำนักงานผู้สื่อข่าวประจำรัฐสภา

นอกจากพวกเราและคอมพิวเตอร์โมเด็มแบบ dial-up สี่เครื่องแล้ว ในห้องยังมีโทรทัศน์ เครื่องชงกาแฟแบบหยด และกองหนังสือพิมพ์อยู่ด้วย

มันไม่ใช่ห้องที่น่าตื่นตาตื่นใจอะไร แต่สำนักงานแห่งนี้ก็ทำหน้าที่เป็นเสียงของ Press ในเวลลิงตันมาตั้งแต่ทศวรรษ 1880

ทิมอยู่ไม่นานก็กลับไป ทิ้งพวกเราไว้กับความค้างคาใจ บางทีเขาอาจไม่กล้าบอกข่าวร้ายกับเราต่อหน้า

สองสามวันต่อมา เขาส่งข่าวมาว่าเป้าหมายของเขาคือผม

เขาต้องการให้ผมกลับไปทำงานที่สำนักงานใหญ่ในไครสต์เชิร์ช ซึ่งเป็นที่ที่ผมเริ่มต้นอาชีพนักข่าวเมื่อราวแปดปีก่อน

เพื่อนร่วมงานอีกสามคนซึ่งอาวุโสกว่าผมและตั้งหลักปักฐานอยู่ในเมืองหลวงแล้ว ปลอดภัยไป และคงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่ในเวลาต่อมา พวกเขาก็จะถูกลดจำนวนคนภายใต้บรรณาธิการรุ่นแล้วรุ่นเล่า จนในที่สุดสำนักงานแห่งนี้ก็เลิกกิจการไป