Tear throws a punch (1)

วุฒิกับรุ่นน้องชื่อ 'ต้น' หนึ่งในกลุมวัยรุ่นที่บ้านเค้า

ตอนเริ่มคบกัน วุฒิเตือนผมไว้ว่า ‘ไม่ต้องคุยกับน้องเรื่องพ่อแม่นะ

เดี๋ยวจะโดนเค้าอาละวาดใส่’

เค้าเดือนผมไว้

คงจะเห็นค้วยกับตาเองว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้ากวนใจน้องมาก

แต่พวกเราที่เป็นห่วงสภาพน้อง หรือไม่ก็เริ่มจะหงุดหงิดสะแล้วที่

ต้องออกค่ากินให้เค้าตลอต เราต้องลองใจถามดูเค้าบ้าง เช่น 

‘เมื่อไรจะกลับบ้านบ้าง'

ถ่าน้องอารมณ์ดีอยู่ เค้าอาจจะตอบไปว่า ‘ผมยังไม่พร้อมจะกลับนะ

ไมเคิล’

ซึ่งแสดงว่า น้องรู้ว่าเค้าต้องกลับไปที่บ้านแม่สักวันจริงๆ

แต่ตอนนี้อยากใช้ชีวิตแบบผาดโผนเล่นยาต่อเสียก่อน

แต่ถ้าอารมณ์เสียแล้วก็...

น้องประกาศเหมือนเป็นพิธีกรเลยว่า เค้าห้ามใครพูดถึงทางบ้านซึ่งหน้า

เหมือนอยากจะผลัดวันนั้นที่เค้าว่า ต้องกลับไปหาแม่ ออกไปอีกไกล

แต่ผมก็ดื้อไม่แพ้น้อง อยากถามเลยฝืนคำสั่งเค้า

มีวันหนึ่ง ผมรู้สึกเป็นห่วงจนอดทนไม่ไหว

ผมคิดในใจ เป็นยังไงเป็นกันวะ ลองถามดูแบบตรงๆก็ดี ลองถามถึงแม่มันด้วย

'เมื่อไรจะกลับบ้านสักที’ อยู่ๆผมโผล่ถาม

แถมมีโบนัสอีก

‘ธีร์ยังคุยกับแม่มั้ยทุกวันนี้’

น้องใส่อารมณ์กลับกระทันหันไม่ผิดคาด ทำตัวเป็นเด็กเสียสติอย่างที่วุฒุเดือนไว้

เค้าลุกขึ้นตบหน้าผมทันทีเลย และมันทำหน้าเชยมากดูไม่มีความเกรงใจสักนิด

อ้าวสุดยอด