Mum confiscates pay (part 1)

ธีร์นั่งหน้าบ้านวุฒิ

นอกจากนั้นเขายังต้องช่วยยกและคัดแยกกล่องสินค้าที่ถูกส่งมาที่ร้านด้วย ธีร์จึงกลายเป็นพนักงานหลังบ้านที่ลูกค้าไม่มีวันมองเห็น

หลังจากนั้น ผมแวะเวียนไปหาเขาที่ร้านสัปดาห์ละสองถึงสามวัน เขาจะเดินออกมานอกร้านเพื่อยืนสูบบุหรี่และคุยเล่นกับผมที่หน้าร้าน

หรือวันไหนที่เขาบ่นหิว ผมก็จะพาเขาไปกินข้าวที่ร้านอาหารตามสั่งข้าง ๆ เซเว่น

เวลาที่ธีร์คุยกับเพื่อนร่วมงานในร้าน เขาดูตื่นเต้น ยิ้มแย้ม และร่าเริงอยู่เสมอ แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ

บางครั้งดูเหมือนเขาจะคิดตามคนอื่นไม่ทันด้วย

แม่ให้เงินธีร์ใช้เพียงวันละ 100 บาทสำหรับค่าข้าว ทั้งที่เขาต้องทำงานหนักติดต่อกันหลายชั่วโมง ธีร์ต้องเข้ากะตั้งแต่บ่ายโมงครึ่งยาวไปจนถึงสี่โมงครึ่ง (22.30 น.) สัปดาห์ละ 6 วันเต็ม

ผมเคยถามเขาด้วยความสงสัยว่าทำไมทางร้านไม่ยอมให้หยุดสัปดาห์ละสองวันเหมือนคนอื่น ๆ
“คนไม่มีวุฒิการศึกษาอย่างผม ไม่มีสิทธิ์ได้หยุดสองวันหรอกไมเคิล” เขาตอบเสียงเรียบ