Home for a while (Part 3, final)

ไม่ว่าน้องจะอาบน้ำนานแค่ไหน แต่พอเดินออกจากห้องน้ำมาก็ยังมีกลิ่นตัวเหม็นๆ ติดอยู่เลย

‘แกยังตัวเหม็นอยู่เลย กลับไปอาบอีกรอบไป เดี๋ยวพี่จะสอนวิธีถูตัวให้สะอาด’ ผมบอกเค้า
ผมให้น้องถอดเสื้อผ้าออกอีกรอบให้เหลือแต่กางเกงใน แล้วก็พาเค้ากลับไปที่ห้องน้ำเพื่ออาบซ้ำ
ผมเอาแปรงเล็กๆ มาถูตัวเค้าแรงๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้า
เน้นตรงรักแร้ เล็บมือ และเล็บเท้า ขัดถูแรงๆ จนตัวน้องสะอาดและหอมดี
โดยที่น้องก็ไม่ได้บ่นหรือว่าอะไรเลย
พอมาถึงตอนสระผม
ผมจับหัวเค้าจากด้านหลัง
น้องก็เงยหน้าขึ้นและหลับตาลง เพื่อให้ผมเทแชมพูสระผมให้
เค้าเงียบเหมือนเดิมเหมือนรู้หน้าที่ตัวเองดี
รู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายได้รับการดูแล และผมเป็นฝ่ายจัดการดูแลให้
เค้าก็เลยไม่ได้รู้สึกอับอายหรือต่อต้านอะไร

ผมนึกย้อนคิดทีหลังว่า ชีวิตของเค้าคงไม่มีใครคอยใส่ใจรายละเอียดเล็ก ๆ แบบนี้มานานแล้ว
อย่างที่บอกไปแล้ว เค้าอยู่ในโลกที่แคบมาก ไม่ค่อยได้ดูทีวี ไม่อ่านหนังสือ ไม่มีงานอดิเรก
และไม่มีใครเคยพาเค้าออกไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาข้างนอกสักเท่าไรหรอก
ตอนนี้เค้ามีคนผ่านเข้ามาในชีวิตน้อยมากจริงๆ
พวกเราเลยต้องยื่นมือเข้ามาช่วยเค้าบ้าง
ผมหยิบกางเกงขาสั้นของน้องไปซักด้วยมือ
ตอนนั้นผมเห็นว่าน้องไม่ค่อยมีอะไรติดตัวในกระเป๋าเลย
มีเงินติดตัวเบ็ดเสร็จแค่ประมาณ 5-10 บาทเอง
นอกนั้นก็เจอถุงพลาสติกถุงหนึ่ง ที่มียาเส้นบุหรี่รวมๆ เก็บเอาไว้