Filtering out noise (Part 1)

แม่รู้ดีว่าเธอเริ่มต้นชีวิตครอบครัวตั้งแต่อายุยังน้อย เพราะเธอไม่ได้วางแผนที่จะมีธีร์ (รวมถึงลูกชายคนหลังด้วย) แม้ภายนอกที่ดูแข็งกร้าวจะทำให้ดูเหมือนว่าเธอรับภาระการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวได้อย่างสบายๆ แต่ความกดดันนั้นแสดงออกมาในรูปแบบอื่น

เธอพยายามที่จะมองชีวิตในแง่ดีเสมอ ในฐานะผู้หญิงที่ต้องพึ่งพาตัวเองและต้องดูแลลูกชายสองคนใน

ผลที่ตามมาคือ เธอพยายามหลีกเลี่ยงข่าวร้ายทุกรูปแบบ เธอคอยบอกเรื่องนี้กับลูกๆ และเขียนย้ำบนโซเชียลมีเดียในทำนองว่า "ฉันเอาแต่เรื่องดีๆ เข้าไปในชีวิต เรื่องหนักใจขอไม่รับ" (ซึ่งในความเป็นจริง ชีวิตของใครจะเป็นแบบนั้นได้)

พฤติกรรมนี้แสดงออกมาให้เห็นในวันที่ผมแวะไปหาเธอที่บ้าน และยกเรื่องที่ละเอียดอ่อนเกี่ยวกับลูกชายของเธอขึ้นมาพูด หลังจากที่เธอเพิ่งไล่ธีร์ออกไปอยู่ที่ซอย เธอระเบิดอารมณ์ใส่ผมทันที

หลังจากที่ผมไปหาแม่ที่บ้าน แล้วโดนแม่ร้องตะโกนใส่หน้าวันก่อน ผมกลับไปเล่าให้ธีร์ฟัง 

ธีร์ไม่พอใจที่ผมแอบไปหาแม่ “จะไปยุ่งกับเขาทำไม” เขาสรุปนิสัยตรงนี้ของแม่ให้ผมฟังว่า “แม่ไม่ชอบมีเรื่องกังวลใจ ชอบคิดแต่เรื่องเบาๆ รู้ไว้ด้วย”

บางทีที่แม่ชอบตัดตัดใครหรืออะไรแย่ๆ ออกจากชีวิตเลย มันก็ดูหักดิบเกินไปหน่อย แม่เคยโพสต์ถึงนิสัยตัวเองแบบนี้ในเฟซบุ๊ก เหมือนคอยเตือนพวกเราว่า “ไม่จำเป็นต้องฟังทุกเรื่อง ไม่จำเป็นต้องมองทุกเรื่อง”