Learning the dance moves (3)

ชุมชนน้อง เป็นชุมชนแออัด หรือสลัมนั้นเอง คนที่ไปรวมตัวกันที่ซอก โต๊ะแปด ส่วนใหญ่เป็นคนข้างในที่

เดินออกมานั่งเล่นหรือขายของ เค้าใช้ซอกนี้ได้หลายอย่างจริง ก็ใช้เป็นที่จอดรถมอร์ไซค์บ้าง

เป็นที่ตากผ้าบ้าง เป็นที่เล่นการพนันของพวกวินมอร์ไซค์ท้องถิ่นด้วย ชาวชุมชนออกมาตั้งโต๊ทำกับข้าว

ขายทุกวัน แต่พอเริ่มมืดแล้ว ซอกนี้จะกลายเป็นจุดมั่วสุมของวัยรุ่นและหนุ่มๆข้างในด้วย รวมถึงน้องธีร์ ที่

ชอบเดินออกมาคุยเล่น

ถ้าจะเขียนให้สวยๆ หน่อย ต้นโพธิ์แก่ๆ ดังกล่าว ซึ่งเป็นจุดเด่นของซอกนี้ จะแปลงโฉมหน้าตามเวลาแต่ละ

วัน ตอนกลางวันถ้าแดดออกต้นพวกนี้จะแผ่ร่มเงาเย็นๆ คลายความร้อนแก่แม่ค้า

ตอนกลางคืนจะช่วยปิดบังพฤติกรรมเสียๆ ของน้องวัยรุ่นและหนุ่มๆ ที่ชอบเล่นยาที่นี่ ตามรูปทรงต้นโพธิ์นี้ ดู

คล้ายๆกับซุ้มประตูหน้าปากชุมชน ถ้าเดินเข้าไปจะเจอซอยมีความยาวประมาน 50 เมตร ที่ออกไปสู่ซอย

อมร พระราม 3/77

ที่นอนโปรดๆของน้อง

ลูกบ้านที่คอนโดผม ก็ใช้เส้นทางนี้เป็นทางเดินลัดไปยังเซเว่นใกล้บ้านเราที่หน้าปากซอยอมร แต่คนส่วน

ใหญ่จะไม่กล้าเดินเข้าชุมชนนี้หรอก คงกลัวว่าจะเจอเรื่อง ตามประสบการณ์ผม คนข้างในเป็นคนธรรมดา 

จะไม่มีอะไรน่าหวาดระแวงหรือรอดักคนข้างนอกหรอก ผมเดินเข้าออกตรอกนี้เป็น 9 ปีแล้ว ไม่ค่อยมีปัญหา

กับใคร

คนขี้ยาแต่ไม่มีเงินซื้ออย่างน้องธีร์

ต้องอาศัยน้ำใจเพื่อนถ้าอยากเล่น

น้องชอบนั่งที่โต๊ะแปดรอเพื่อนที่เล่นประจำมาเลี้ยง

บางทีเค้าจะรอข้างในก่อน พอได้เห็นขาใหญ่กำลังเดินออกไปยังโต๊ะแปดนั้น

น้องจะลุกขึ้นรีบเดินติดตามเค้าทันทีโดยไม่บอกใคร เพื่อจะขอแบ่งยาเล่น

หรือว่าถ้าตั้งตัวนั่งรอที่โต๊ะแปดไปแล้ว เมื่อได้เห็นเพื่อนเล่นมาถึง น้องจะยิ้มแย้มใส่ให้และถามว่า ‘จะดูดมั้ย 

ขอเล่นด่วยดิ'

บางคนก็ให้ บางคนก็เงียบลง แสดงว่า ไม่มีตังค์เล่นเช่นกันหรือไม่อยากแบ่ง

ถ้าน้องไม่ได้ยา เค้าจะขอดูดบุหรี่ธรรมดาก่อนก็ได้

ดูดเสร็จแล้ว จะนั่งรอ รอ แล้วก็รอต่อไปอีก

พวกขี้ยาอาจจะนั่งแบบนี้ทั้งคืน

เจริญเนอะ