Trouble in the soi (Part 2, final)

น้องโชคดีที่นิติบุคคลของคอนโดเค้าเป็นกันเอง รู้จักพวกเด็กในชุมชนดีและสงสารน้อง ก็เลยไม่ได้ดำเนินคดีอะไร
แต่เหตุการณ์ขโมยของและไปกวนชาวบ้านมันยังไม่จบแค่นั้น น้องยังดันไปเจออุบัติเหตุจนขาเหวอะซ้ำเติมเข้าไปอีก
มีคนบอกว่า เค้าเดินออกไปข้างนอก แอบบุกรุกเข้าไปในเขตก่อสร้างเพื่อหาเศษเหล็กเอาไปขายเหมือนเดิม
น้องปีนขึ้นไปบนกองแท่งเหล็กสร้างตึกอะไรประมาณนั้น แล้วเกิดล้มร่วงลงมาใส่กองเหล็ก เลยโดนเหล็กแท่งหนึ่งเสียบเข้าที่ตาตุ่มเต็มๆ
น้องต้องเดินกระโผลกกระเผลกกลับมา
แผลใหญ่เหวอะและเลือดไหลอยู่เป็นอาทิตย์ๆ แต่ไม่มีใครพาเค้าไปหาหมอเลย
น้องกลัวแผลที่ขาจะติดเชื้ออักเสบมาก
เค้าบอกผมว่า 'ผมไม่อยากเสียขา'
แต่ตอนนั้นน้องยังใจแข็งและดื้อมาก
ยังไม่ยอมกลับบ้าน หรือแม้แต่บอกแม่เรื่องที่ตัวเองบาดเจ็บเลย
'ผมยังไม่พร้อมที่จะกลับบ้าน' เค้าพูดคำเดิมซ้ำอีก
ต่อให้ผมจะขอร้องแค่ไหนเค้าก็ไม่ยอมฟังเลย
สำหรับพวกเราที่ต้องคอยเห็นเค้าเสี่ยงอันตรายขนาดนี้อยู่เกือบทุกวัน
เรื่องแย่ๆ ที่เกิดขึ้นกับน้องมันเป็นอะไรที่พวกเรายอมรับได้ยากจริงๆ
แต่ในเมื่อน้องไม่ยอมเลิกเล่นยา หรือไม่ยอมไปขอโทษแม่ พวกเราจะไปช่วยอะไรเค้าได้