กลิ่นอายความขมขื่น (final)
ป๊อป
ยังมีโอกาส การผจญภัย และประสบการณ์ในชีวิตอีกมากมายแค่ไหนกันนะที่เขาจะไม่มีวันได้สัมผัสอีกแล้ว? 
ผมอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามนี้ขึ้นมา พร้อมกับโอบรับความรู้สึกขมขื่นเล็กๆ ที่ยังคงตกค้างอยู่ในใจ
งานศพของเขากลายเป็นการบอกลาครั้งสุดท้ายให้กับชีวิตที่เพิ่งจะเริ่มต้นได้เพียงเสี้ยวเดียว
แถมงานนี้ยังผ่านพ้นไปได้อย่างสงบเรียบร้อย ด้วยความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของคุณแม่ที่ยอมให้อภัยทุกอย่าง
ภายใต้ท้องฟ้าสีหม่นครึ้มวันนั้น พวกเรามารวมตัวกันอย่างหลากหลาย มีทั้งเด็กในซอย ผู้ใหญ่ในเครื่องแบบ แฟนสาวที่เปี่ยมไปด้วยความรัก เพื่อนๆ ที่มีชีวิตแตกต่างกันออกไป และครอบครัวที่ยังคงตกตะลึงและตั้งคำถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
พวกเรามารวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลองให้กับชีวิตที่เพิ่งจะเริ่มเบ่งบาน
ผมตระหนักได้ว่า เขาเป็นมากกว่าแค่ตำนานของซอยอมร และสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับทุกคนที่รู้จักเขาก็คือ... การได้เห็นป๊อปค่อยๆ เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่เต็มตัวอย่างน่าชื่นชม
ลาก่อน น้องป๊อปซอยอมร
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...