การรวมตัวของคนรอบข้าง
ป็อป พี่ชายของเขา และคุณแม่ เมื่อเดือนสิงหาคม คศ 2017

เจ้าภาพเปิดงานศพด้วยการอ่านประวัติสั้นๆ
ของป๊อป ในช่วงไม่กี่วันถัดมาผมได้พบกับคนสำคัญในชีวิตของเขาที่รังสิต ทั้งคุณแม่
พี่สาว พี่เขย และพี่ชาย
ซึ่งช่วยเติมเต็มเรื่องราวชีวิตของเขาในส่วนที่ผมไม่เคยรู้
ผมไม่เคยเจอพวกเขามาก่อน แต่ที่แปลกคือพวกเขากลับรู้จักผมดี
ด้วยอารมณ์ทะเล้นๆ ของเขา
ป๊อปเอารูปผมไปอวดพี่สาว แล้วเล่นมุกว่าตัวเองเป็น “เด็กฝรั่ง”
เพราะมีฝรั่งเลี้ยงอยู่
"อ้อ
พวกเราเคยได้ยินเรื่องของคุณมาบ้าง แล้วคุณไปรู้จักกับป๊อปได้ยังไงคะ?" พวกเขาถามผม ผมไม่อยากพูดอะไรมากนัก
ผมบอกแค่ว่าเจอเขาเมื่อ 3-4 ปีก่อน ตอนที่เขายังอยู่ที่ซอยอมรและกำลังอยู่ในช่วงมีปัญหาชีวิต
ตอนนั้นเขามักไม่มีเงินจะกินข้าว แต่ไม่รู้ไปหาเงินมาจากไหนเพื่อซื้อยา ผมเลยตัดสินใจช่วยดูแลเขา
แม้จะไม่ได้ดูแลกันแบบเต็มที่ เพราะผมเองก็ยุ่งกับงาน และป๊อปเองก็ยุ่งอยู่กับการใช้ชีวิตให้สนุก
ผมสงสัยว่าเขาเคยเกรงกลัวต่อผลเสียของยาเสพติดบ้างไหม
ผมจำภาพที่เขาเดินผ่านซอยตันข้างห้องพักผม
พร้อมถือถาดที่มีถุงเคตามีนวางเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบเหมือนบริกรที่กำลังนำของไปส่งให้เจ้านาย
เขาเดินยิ้มหน้าบานเพราะเขารู้ดีว่าใครๆ ก็ชอบของฟรี
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...