Monday, 18 November 2019

setting the scene (1)

ผมชอบช่วยเหลือน้องๆในชุมชนสลัมที่อยู่ใกล้ห้องพักเรา
เพราะเราอยากมีครอบครัวไทยบ้าง
ลูกหลานแท้ๆ ก็อยู่ที่ต่างประเทศกันหมด
ถ้าเราอยู่ ตปท เราจะได้มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมประจำวันของหลานๆ ได้จนเป็นปกติ
เช่นงานวันเกิด งานจบเรียน ฯลฯ
แต่ที่ กทม ผมไม่มีใครเลย
แฟนผมเข้าใจ ว่าผมอยากช่วยคน
เพื่อจะเติมเต็มความรู้สึกอบอุ่นที่เราคิดว่าขาดไปถ้าไม่มีญาติ ไม่มีครอบครัวที่นี่
แต่เค้าก็ยังเป็นห่วงผม ที่ว่าถ้าผมไปรับหน้าที่ดูแลเด็กจนตัวหมดแรงเหนื่อยฟรีๆ
ผมจะยังมีเวลาให้กับชีวิตตัวเราเองมั้ย
นอกนั้นน้องๆคงจะเอาเงินเป็นหลัก ไม่ค่อยสนใจความสัมพันธ์ในเชิงพ่อกับลูกมากนัก
ยิ่งผมให้เงินไป เค้าจะยิ่งเอามากขึ้นไปเรื่อยไม่มีจำกัด
ด้วยที่ว่า เราไม่ได้เป็นญาติกันจริงๆของเค้า น้องๆพวกนี้คงไม่รู้จักขอบเขต
เค้าจะเรียกร้องเงินไปเรื่อยจนผมเริ่มหงุดหงิดและหมดตังค์ด้วย
แล้วถ้าพ่อแม่เค้าไม่ได้ร่วมมือช่วยเราดูแล
เราต้องรับภาระเองทุกเรื่องที่จะเกิดขึ้นเวลาอยู่กับน้อง
'ไมเคิลทำงานหนัก ดูแลตัวเองก็ยังไม่เป็น จะไปยุ่งกับพวกเค้าทำไม
คนพวกนั้นเค้าดูดีตลอดในสายตา แต่คนที่ช่วยมึงดูแลมึงอยู่ที่ห้องกลับดูไม่ดีในสายตามืง'
แฟนผมเค้าชอบว่าอย่างนี้
เมื่อผมเจอนิสัยดื้อๆ ของน้องธีร์ที่หน้าร้านตัดผมวันนั้น
ผมนึกถึงคำเตือนแฟนและเข้าใจความรู้สึกเค้าเลย
เราเป็นคนข้างนอก ไม่ใช่ครอบครัวของน้องเค้าจริงๆ
อะไรๆที่เราทำให้ เค้าอาจจะกลับมองว่าไม่พอ เพราะน้องเริ่มเคยตัวแล้ว
ผมเข้าใจ และไม่ได้ว่าเค้าตรงนั้น
แต่น้องธิร์ต้องรู้จักสำนึกบุญคุณเราด้วย
เราอาสาสมัครช่วยเค้า ถ้าช่วยไม่เก่งหรือไม่ถูกใจเค้า ไม่ต้องมาทำดราม่าใส่ผมก็ได้
เค้าอาจจะอึดอัดใจที่ต้องขอคนช่วยเหลือก็จริง
แต่เค้าเลือกที่จะดำเนินชีวิตแบบนี้เอง
น้องมีญาติๆแถวบ้าน แต่ผมไม่เห็นมีใครยื่นมือช่วยเค้าเลย ร่วมถึงแม่เค้าด้วย
-

หน้าบ้านวุฒิออก 

เมื่อเดินเข้าซอยลึกๆหน่อยจะเจอบ้านเก่าๆของเพื่อนร่วมวงผม ชื่อวุฒิ
วุฒิ อายุ 23 ปี เป็นคนใจดี เค้าเปิดบ้านให้น้องได้นอนพัก อาบน้ำ และเก็บของให้ด้วย
ชาวบ้านในซอยรู้กันดีว่าน้องมีปัญหาทางบ้าน แต่ไม่ใช่ว่าทุกคนอยากช่วยเค้าหรอก
น้องและวุฒิเป็นชาวบ้านคนในซอยเดียวกันที่รู้จักกันนาน
แต่ผมรู้จักวุฒไม่กี่เดือนเอง
เมื่อก่อนผมเห็นเค้าบ่อยๆแต่ไม่เคยคุย
สมัยนั้นผมเดินไปหาเพื่อนกินเหล้าข้างในซอยสลัม เพื่อนคนนี้ชื่อบอล ประจำ
บ้านวุฒิอยู่ระหว่างทางเดินจากคอนโดผมกับบ้านบอล
ปกติผมจะเดินเข้าไปในซอยที่หน้าตรอกเล็กๆ ที่ชาวบ้านเรียกว่า โต๊ะแปด
เมื่อเดินเข้าซอยตอนไหนก็มักจะเจอวุฒินั่งกับกลุ่มเด็กวัยรุ่นหลายคน
ที่ชอบมั่วสุมกันที่บ้านเค้า
ผมรู้จักวัยรุ่นพวกนี้ เพราะเป็นเด็กในซอย แต่ไม่ค่อยสนิทกัน
กระทั่งเมื่อสองสามเดือนก่อน บอลย้ายออกจากบ้านไปเช่าคอนโดข้างนอก
อยู่ดีๆผมก็ไม่มีเพื่อนกินเหล้าแล้ว
ผมเลยเดินไปทักวุฒิที่บ้านแล้วก็เลี้ยงเหล้าที่กลุ่มของเค้า

now, see here

No comments:

Post a Comment

เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...

โพส์ตเด่น

ลืมวันเกิดน้องสาว

กระดาษโน๊ต ไดอารี่เก่า 'ขอโทษที่เราพลาดลืมวันเกิดเธอ'  ฉันเขียนส่งอีเมลไปยังน้ องสาวคนโต  ชื่อแซลลี่ ปกติเราพยามส่งคำอวยพรวันเกิ ดให...

โพส์ตนิยม